Kusurdur adeta
Bizim oralarda kız olmak
Ben nereli miyim?
Fark eder mi?
Türkiye’nin her hangi bir yerinden
Yavaş gidersin yürü derler
Hızlı gidersin deli derler
Kız kısmı değilmi
zavallı bir eksik etek
besler büyütürsün
Yarın çeker gider el evine.
Kimileri okutmaktan yanadır
Kimileride okuyup ta ne olacak
Otursun evinin kadını olsun derler
Çeyiz hazırlıkları başlar
Yaşamak sırf evlilikten ibaretmiş gibi yetiştirilirsin
Kocana, büyüklerine itaat edeceksin derler
Yaş Onatlıdır, görücüler gelir beğenirler seni
Senin ailende onları beğenir
Sorma gereği duymazlar, çünkü:
Saçın uzun aklın kısadır
Alır koyarlar uzunca bir yolun başına
Yürü derler
Bakarsın uzaktan!
Yaldızlarla süslenmiş bir ev, eşyalar mücevherler hatta
Kocaman harflerle yazılmış mutluluk tabelaları ve
Pembe pembe baloncuklar…
Aslında gözünü kamaştıran şey
Kaçıştır kurtuluştur
Umuda umutsuzca gitmek gibi
Gidersin…
Hani yağmur yağdıktan sonra küçük su birikintileri olur ya
Baktığın zaman gökyüzü tersine dönmüş
Uçsuz bucaksız bir boşluk vardır
İşte o boşluğun tam ortasında bulursun kendini
Ne girişi vardır nede çıkışı
Yaldızlar bakırlaşmış halka-halka sarıvermiştir etrafını
Kıramazsın!
Geriye de dönemezsin!
Çünkü sana: koca evine gelinlikle girer
Ancak kefenle çıkarsın demişlerdir.
Kimileri benimser
Kaderim der razı olur
Kimileride sahte dünyalar kurar
Kendi kabuğunun içinde yaşar
kaplumbağa misali
Kör kuyuya düşen umutlara ulaşmak için çırpınır durur
Her defasında belki - belki yarın diye avutur kendini
Ve düşünür
Acaba o gördüğüm pembeler neydi?
Çaresizlikler içinde çareler arayan
Bir genç kızın düşleri…
Ve bu hikâye
Geleneklerin çelik duvarları arasına sıkışmış bir dünyada
İnsanlığını kaybetmemek için direnen
Bir bireyin son çığlıkları

                 SEN & BEN

Hadi geliver canım,geç kalmayalım.
Tut ellerimden hülyalara dalalım.
Bak gözlerime düşün bir kere.
Hadi bitanem mutlu olalım,
Hayat cok kısa unutma!

Acılar caresiz,
Yalnızım sensiz!
Yaşayamam sevgisiz!
Bilirim sende bensiz,
Olamazsın bitanem...

Sonsuzluga giden yolda,el ele tutuşalım
Rabbim`in rızasıyla,Cennette buluşalım.

Sadece sen ve ben!
Sensiz yaşayamaz bu beden!
Bırakıp gitme beni ne olursun,
Yalnızlıgın tam ortasında,
Korkuyorum...

iki bedende bir can gibiyiz!
Otantik gülüşlerde,gülen cehreyiz,
Biz ayrılamayız,bir bütünüz.
Bal dudaklı dal budaklı,
Topraga kök salmış, yemyeşil defneyiz

Bu kalp seni özler!
Dilimde adın, hece oldu sözler,
Ansızın geliversin diye,
Ellerim duada,hep bunu diler,
Bu yürek seni ister...

Misk anber kokan, gül tenimi,
Sevinç ışıklarıyla yıka, bedenimi,
Ay yıldızlardan, tac yap saclarıma.
Gökyüzüne ucur nazlı sevgimi,
Küheylan olsun ucsun semada umutla...

Özlemler son bulsun!
Evimiz beyaz,dört duvar,
Gecem, gündüzüm olsun.
Hayallerin ötesinde,
Pembe güller, yanaklarımızda acsın,
Gamzeli gülümseyişlerde...

Sevmişim bir kere!
Canım bedenimden ayrılsa bile!
Ucar ruhum gökyüzünde,
Sevdim sevdim sevdim diye...
Yerlere serilir halı olurum
Üzerimde yürürsün diye.
Sevmişim bir kere!
Yeminler olsun..

                  SEN ÜZÜLME

Sen üzülme bana sevgilim,
idare ediyorum işte

İttire ittire götürüyorum hayatı
bilinmezliği ile...
Sen üzülme suskunum diye.

Söküklerini dikiyorum gecenin.

Ay ile yıldızları birleştiriyorum,

Gök ile güneşi,
martılar ile denizi, güzel ile çirkini...

Yaşam ile ölüm arasındaki bu maratonun

Son finalini koşuyorum nefes nefese.

Sen üzülme ara sıra ağlıyorum diye

Adına yazdığım tüm şiirleri fırlatıp attım da denize

O canımı yaktı biraz....

Yoksa iyiyim ben.

Kızma bana gecenin karanlığına takılıp kaldım diye

Merak etme; güneş bana da doğacak

Beni de yakacak, içimi yeniden ısıtacak

Denizin tuzu tenimi ısıracak

Huzur; giyilmemiş bir elbise gibi

Ruhumu sımsıkı saracak.

Gelmek istersen yeniden bana

Kapım açık tüm sevdalara

Geleceğin zaman haber ver

Ya da dokun yüreğime

Gün ışığı aydınlığında

            SENİ SEVDİKÇE YAŞARIM

Hep ertelenen bir an hiç yaşanmamaya mahkumdur.

Düşlerin bekleyişini yalnızca bir hüsran karşılayacakdır.

Mevsimleri sayarsak ömür baharsız tükenir gider.

Sevdiklerimizi bulmak yada bulduğumuzu sevmek

tercihi en zor olan iki seçenektir bu sınavda...

Boşuna akan ırmaklar mı var yüreğimizde,

sebepsiz mi çoşkun bir denizde maviye hasretliğimiz?

Ufuk ta görünen o ki mutluluk tek kişiliktir aslında.

Karşımızdakinin çabasına ihtiyacı yoktur mutluluğun,

Aşkında sevdiğin kadar büyüktür.

Sevdiğin sürece meydan okur dünyaya.

Hasretle beklenen gelmez hiç bir zaman o

hasreti yalnız tüketirsin. Karşılık bulmuyorsa sevda umut

değil kendini hükümdar sanan köleler üretir,

 dönemezsin. Ama boşuna geçmemiştir dolan vakit.

Heba olan şiirleirn değildir.

Türkülerin diliyle yas tutan geceler, sırdaşlığını

hiç farketmez.

 Kıymetini bilmediğin kır çiçekleri

yeniden açar o gül solarken.

Ayrılanlar yıllar geçsede üstünden hep aynı acıyı çeker.

Ama yollar hiç bitmez. Sonuna geldiğini zannetiğin

yerler birer duraktır aslında.

Ve sen yolculuğunu gönüllü bitirmişsindir o durakta.

 Güneş hep geç kalırmış gibi gelir, sen bir baharda

mevsimler başka havada...

Gerçeklerle düşler yerini kaybeder.

Bir tek o kalır yüreğinden hiç gitmeyen.

Aynı bakışlı resmine saatlerce dalışın kalır,

sevdanın tutsaklığında acılarını dindiremeyen...

Şöyle dimdik durup rüzgara karşı

''Ey hayat sen şavklı sularda bir dolunaysın, aslında yokum

ben bu oyunda, ömrüm beni yok saysın''

diyerek çekip gitmek gelir aklına,

Bedeninizin parçalanması hiç umrunda değildir,

 ama sevdiği uğruna ölenlerden olmak istemezsin.

 Çünkü yalnız yaşarken bir ihtimal daha vardır.

Belki ölüme değil ama onun hayatına geç kalmışsındır.

Uzaktır öyle kalacaktır belki. Hep bir umutla

beklenirken sevda habercisi,

yüreğini teselli etmekde sana düşer.

Her şeye rağmen korkutmasın seni bu sevdanın ateşi.

Her yangın önce başladığı yeri yakar.

Sana küçük kendime büyük gelen yüreğimde

yıllar geçsede senin adını yazar.

Ve bil ki sevdiğim, uslanmaz ruhum

yaşadıkça seni sever,

seni sevdikçe yaşar..

               SANA AİTİM SADECE SANA

Sana söylediklerim söylemek istediklerimden çok başka sana belki aşkı söylemek istiyorum, bekli de  aşkın yokluğunu yanık kokuları içinde. Belki mutluluğu anlatmak istiyorum sana belki umutsuzluğu. Belki de tüm bunların içinde kendimi anlatmak istiyorum, boşlukta uçuşan bir şeylere sıkı sıkıya bağlanmış bedenimin içinde umarsızca uçuşan ruhumu! Düşse kaybolsa diyorum boşluklarda ama beynim bile isyan ediyor sanki bana, hem de  düşme kurallarını hiçe sayarak….. beynimi başka bir bedene, beyinsiz kalan bedenim  de başka bir beyine  nakledilse….. gönlüm hangisiyle giderdi acaba? Yoksa… Söz geçiremediğim gönlüne mi giderdi? Onu çekip çıkarsam söyleye bilir miyim acaba sana söylemek istediklerimi sana söyleyebilsem bu yolculuğu. Sözlerim sana söylemediklerimin arasına sıkışmasa… duygularımın ağırlığıyla göçüp gitmese sözlerim ben göçüp gitmeden bu dünyadan bir bir söyleye bilsem
 söyleyemediklerimi mesela sana “gönlümün nazar boncuğunun kırıldığını”  söyleye bilsem gönlümde değil kırılan boncuk….. Gönlümün acılar içinde acısız duran direnen ama neye direndiğini kendi bile bilmeyen gönlümün kendi boncuğu işte  kalbimin kanamasına aldırmadan bir köşesine iliştiri verdiğim nazarlık kırıldı sonunda ….sana söylediklerim söylemek istediklerimden Başka……
  Biliyor musun   bugüne dek hayatımdaki hiçbir değişim hiçbir gelişme beni korkutmamıştı. Ama artık bende korkmaya başladım Aynaya baktığım zaman  kendimde gördüğüm seni yaşamaktan aslında beklide yaşayamamaktan korkuyorum…. Bu tıpkı  sensizliği hatırlatan her şeyin, seni hatırlattığı  bir dünyada yaşamak gibi , yani sürekli gündüzsüz bir gecede yaşamak gibi…..  Bilirsin asıl acı olan  gündüzü bilip de hep gecede yaşamak gibi. Bilip de  bilmezliğe gelmek gibi…. Yaşayıp da yaşamıyormuş gibi yaşamak… bulunacağın yeri bilip de  başka bir yerde kalmak… hani eskilerin bir şarkısında dediği gibi “sen sensizliği bilmezsin hiç sensiz kalmadın ki….” ya  bir gün beni sensiz,beni soluksuz bırakırsan…. Korkuyorum bir gün  yaşayıp yaşamadığımın farkında bile olmadan elimi uzattığım kadar yakınımda ama tutamayacak kadar uzağımda olmandan….. yakınımdaki seninle sanki uzaktaymış
 gibi sensiz  yaşamaktan korkuyorum.
  Benim tek amacım en zor anımda elimi avuçlarının , o sımsıcak, o güven dolu avuçlarının içinde bulmaktır acılı bir gün başlangıcında gözlerini göre bilmektir….. çok şey mi istiyorum hayattan , en önemlisi  de senden?......sen tek rengimsin biliyorsun geldiğin yerlere gitmek olur mu ?.....
 
   Her sabah hüzünle karışık bir umut var içimde  sensizliğin hüznünü yeni bir günün  seni getireceği umuduyla  bastırıyorum…. Sen bana her sevgilim değişinde yüzlerce çiçek açtırıyorsun yüreğimde…meğer ne çok sevmişim  seni…..bu gece anladım neden her kes  küçümsüyor sevgiyi artık… yoksa gerçekten kalktı mı  yürürlükten. Ben mi hayal dünyasında yaşıyorum ama bulutlarda pembe değil ki….
 
Kısaca seni seviyorum sadece kim olduğun için değil seninle beraberken  kim olduğumu anladığım için seviyorum sadece kendine yaptıkların için değil, bana yaptıkların için,  seni seviyorum, saklı kalmış beni ortaya çıkardığın için. seni seviyorum , elini kalbimin üzerinde  hissettiğim zaman üzüntülerimi alıp onların yerine şimdiye kadar kimsenin başaramadığı  o güzellikleri o sıcaklığı koymayı başardığın için….
 
  Seni seviyorum, hayatımı bir tapınağa çevirdiğin için  ve günümü bir şarkı haline getirdin. seni seviyorum çünkü sen kimsenin başaramadığı şeyi kendimi iyi hissetmemi ve hiçbir zaman olmadığı kadar mutlu olmamı sağlıyorsun …. Ve sen bunları konuşmayla,dokunmayla veya işaretle değil sadece kendin olmak la yapıyorsun…
 
 
   Ve sana soruyorum sevgilim sen yalnızlığına inat bütün geceyi sevgilinin düşüyle geçire bilir misin? Gelemeyeceğini bile bile   sanki her an kapıdan girecekmiş gibi gözünü kırpmadan sabaha kadar bekleyebilir misin ? bugüne kadar  ne yaşadıysan yaşadın bunların hepsinden sıyrılıp, özünü asla yitirmeden  yeni bir kimlikle  , benimle birlikte başka  dünyalar kurup yeni hayatını mutlu kılmak için uğraşa bilir misin? Yağmurun altında aklında sevgilin , dudağında onu anlatan bir şarkıyla  mırıldanarak saatlerce yürüye bilir misin  oysa herkes  kaçmaktadır yağmurdan. Seni ıslatan aslında yağmur değil aşk olduğunu anlaya bilir misin? Yüreğini  cesurca açıp  bazen ağlamayı bazen ümitsizce beklemeyi , bazen öfkelenmeyi ve herkesin huzurlu olarak  nitelediği sakin beklentisiz, sürprizlere kapalı  hayatı terk etmeyi göze alabilir misin? Nefes almanı zorlaştıran  yüreğinin yerinden fırlayacak gibi
 çarpmasına neden olan hoş ama zaman zaman da sıkıntı verici o heyecanı saklamaya  yada azaltmaya çalışmadan her zaman taşıyabilir misin? Özlemin küçücük bir kordan , kentleri yakacak kocaman bir yangına dönüşmesine izin verebilir misin  elde ettiğin her şey senin olsun  sen yarın için hayal kura bilir misin?   Arzuladığın sevgiliye kavuşmanın hayalını kurmaya cesaret edebilir misin? Bunu yaparken bazılarının sana aptal deme riskini göze alabilir misin? Hiçbir şey düşünmeden sadece o anı yaşayıp yüreğini, bedenini, coşkunun ve nazın  kucağına teslim edebilir misin? Nerede olduğunu  kim olduğunu kimlerle olduğunu unutup sıyrılıp kaygılardan  dans edebilir misin saatlerce? Hem kendini , hem sevgilini hatalarıyla değiştirmeden kabul edebilir misin? Her güne yeni bir isim verip başka başka bir anlamlar kata bilir misin? Hiç kimsenin görmediği güzellikleri fark edebilir misin? Ruhuna ihanet etmeden, sadece
 yüreğinin sesini dinleyerek ve yüreğin sana “o” dedikçe onun izinden gide bilir misin? Söyle bana sevgilim sen gerçekten  bana aşık olabilir misin? Eğer cevapın evetse sonsuza tek benimsin ve sonsuza dek sana aitim….